#37 Vrijheid

#40 Valentijnsdag en de stroomstoring

Zondag 15 februari 2015

 

#39 Opruimen

Vrijdag 13 februari 2015

 

#38 Cat Lady

Woensdag 11 februari 2015

 

#37 Vrijheid

Vrijdag 9 januari 2015

 

#36 Wat een feest

Woensdag 31 december 2014

 

#35 Lotte

Zaterdag 12 juli 2014

 

#34 Crossroads

Vrijdag 9 mei 2014

 

#33 Tinderen

Donderdag 27 maart 2014

 

#32 Eten

Zaterdag 1 februari 2014

#37 Vrijheid

Vrijdag 9 januari 2015

 

Je suis Charlie.

Het is een raar idee, er zijn mensen die anderen ombrengen om tekeningetjes die ze maken. Om wat ze op een creatieve manier aan de kaak stellen. Om hun principes. Om onze vrijheid.

Ik geniet deze vrijheid regelmatig. En wellicht een cliché, maar daarom doet mij dit zoveel. Ik voel mij vrij om te schrijven wat ik denk en wat ik vind. Vaak gaat het over persoonlijke vraagstukken. Persoonlijk maar universeel. Ik ben Fanja

 

Je ne suis pas Charlie.

Onlangs schreef ik een stuk dat ik niet publiceerde. Ik schreef over waarom ik ontslag nam. Waarom ik mij daar niet op mijn plek voelde, mede door de omgeving waarin ik verkeerde. Omdat ik mij op enige negatieve (zonder naam of toenaam) manier uitliet over die omgeving was ik bang voor eventuele consequenties. Het zou een toekomstige werkgever negatief over mij kunnen laten denken. Ik ben niet Fanja.

 

Je suis Charlie.

Na het lezen van mijn vorige stukje zei mijn moeder: “Zet je dit zo online?”. Ik schreef over voornemens en wat er allemaal mislukt was het afgelopen jaar. Maar dat het allemaal meeviel, door de antidepressiva die ik inmiddels slik. Maar als werkgevers dit lezen? Mijn antwoord: “Als toekomstige werkgevers zich negatief laten beïnvloeden door mijn artistieke vrijheid dan is dat pech”. Ik ben Fanja.

 

Je ne suis pas Charlie.

Er zijn een hele hoop principes en idealen die ik niet ten volle tentoonstel of uitvoer. Ik koop weinig biologische producten, omdat ik graag ook geld overhoud voor een biertje in de kroeg. Ik eet soms vlees en ik koop goedkope kleding. Ik ben niet Fanja.

 

Je suis Charlie.

Absolute vrijheid bestaat niet. Zolang wij samenleven zullen we botsen en elkaar beperken. De neiging om alles wat anders is dan jou principes en idealen het land uit willen schoppen is geen rare gedachte, maar een logisch gevolg van deze botsingen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben het daar absoluut niet mee eens, maar ik kan deze gevoelens begrijpen. Maar men kan deze 'anderen' niet de planeet af schoppen. Verharding is geen oplossing.

Thee drinken dan? Begrip hebben voor elkaar? Elkaar links laten liggen? De fluwelen handschoentjes uit de kast halen? Volgens mij waren we er al uit dat dat ook niet werkt.

 

Vooruitgang ontstaat alleen uit inspiratie en verschuivende grenzen. Inspireer elkaar en zoek de grens op. En kijk eens aan de andere kant van die grens en bekijk of die nog wel op de goede plaats ligt.

 

Ik ben Fanja. Wie ben jij?